Jeremiah 15

cebuano-1999

1Unya miingon kanako ang Ginoo, “Bisan pag sila si Moises ug si Samuel maoy moatubang ug mangaliyupo kanako, dili ko gayod kaluy-an kining mga tawhana. Papahawaa sila sa akong atubangan!

2Kon mangutana sila kon asa sila paingon, ingna sila nga ako, ang Ginoo, nag-ingon: Ang gitagana kaninyo nga mangamatay sa sakit, mangamatay sa sakit! Ang gitagana nga mangamatay sa gubat, mangamatay sa gubat! Ang gitagana nga mangamatay sa gutom, mangamatay sa gutom! Ug ang gitagana nga pamihagon ug bilanggoon, pamihagon ug bilanggoon!

3Ako, ang Ginoo, nakahukom nga upat ka makalilisang nga butang ang ipahamtang ko kanila: mangamatay sila sa gubat, kuninitan sa mga iro ang ilang lawas, pangan-on sila sa mga langgam ug tiwason sa mga mananap ang mahisalin.

4Himoon ko sila nga kalisangan sa tanang katawhan sa kalibotan tungod sa gibuhat ni Manases nga anak ni Ezequias didto sa Jerusalem samtang siya maoy naghari sa Juda.”

5Ang Ginoo miingon, “Kinsa may maluoy kaninyo, katawhan sa Jerusalem? Ug kinsa may magbangotan alang kaninyo? Kinsa bay motuyo pag-anha aron pagpangomusta kaninyo?

6Gisalikway ako ninyo ug mitalikod kamo kanako. Busa gibakyaw ko ang akong kamot aron pagdugmok kaninyo. Gikapuyan na akog pinugong sa akong kasuko.

7Sama sa uhot ipapadpad ko kamo sa hangin diha sa tanang kalungsoran sa tibuok nasod. Gilaglag ko kamong akong katawhan lakip ang inyong mga anak kay wala man kamo mohunong sa daotan ninyong mga buhat.

8Mas daghan ang inyong mga babaye nga gihimo kong biyuda kay sa balas sa baybayon. Gipamatay ko ang mga batan-on ninyong lalaki ug gipaantos ko kamong mga inahan. Gipakalitan ko silag kastigo pinaagi sa hilabihang kasubo ug kalisang.

9Ang inahan nga namatyag pito ka anak gikuyapan ug naglisod sa pagginhawa. Ang adlaw daw gabii alang kaniya, naulawan siya ug naguol pag-ayo. Ang pipila kaninyo nga buhi pa ipapatay ko sa inyong mga kaaway. Ako, ang Ginoo, ang nagsulti niini.”

10Pait kaayo ang akong kinabuhi! Nganong gipakatawo pa ako sa akong inahan? Nakig-away ug nakiglalis ako sa tanan. Wala akoy gipahulam nga salapi ug wala usab ako mamaylo apan ambot ngano nga gipanghimaraot man ako sa tanan!

11O Ginoo, matuman unta ang ilang mga panghimaraot kanako kon ugaling wala ako magmatinud-anon sa akong pag-alagad kanimo ug kon wala ako mangaliyupo kanimo alang sa akong mga kaaway sa dihang nagkalisodlisod sila ug nagsubo.

12Walay makalugti ug puthaw, labi na sa puthaw nga gikan sa amihanan nga sinambogag bronsi.

13Giingnan ako sa Ginoo, “Paanhion ko ang mga kaaway aron ilogon nila ang mga bahandi sa akong katawhan silbing silot sa ilang mga daotang buhat sa tibuok nasod.

14Himoon ko silang ulipon sa ilang mga kaaway didto sa nasod nga wala silay kasayoran kay ang akong kasuko mout-ot kanila sama sa kalayo.”

15Unya miingon ako, “Nasayod ka, O Ginoo. Ayaw kalimot kanako ug tabangi intawon ako. Panimasli kadtong naglutos kanako. Ayaw ako pasagdi nga patyon nila. Hinumdomi nga gibiaybiay ako nila tungod kanimo.

16Gipatalinghogan ko ang tanang gisulti mo kanako. O Yahweh, Dios nga Labing Gamhanan, imo ako, busa ang imong mga pulong nakahatag kanakog kalipay.

17Wala ko gamita ang akong panahon sa pagpakighugoyhugoy sa mga tawo nga nagpatuyang sa paghudyaka. Tungod sa buluhaton nga gitugyan mo kanako, nag-inusara ako ug nasuko pag-ayo.

18Nganong wala may pagkatapos ang akong pag-antos ug wala may kaayohan ang akong mga samad? Pakyason mo ba ako ingon sa sapa nga mohubas sa ting-init?”

19Busa mitubag ang Ginoo, “Kon mobalik ka kanako, dawaton ko ikaw ug himoon ko na usab ikaw nga akong sulugoon. Kon mapuslanon ang isulti mo ug dili ang walay pulos, himoon ko na usab ikaw nga akong propeta. Mobalik kanimo ang katawhan apan ayaw pag-adto kanila.

20Alang niining mga tawhana, himoon ko ikaw nga daw paril nga bronsi. Makigbatok sila kanimo apan dili sila makabuntog kanimo. Ubanan ug panalipdan ko ikaw gikan sa kadaot.

21Luwason ko ikaw gikan sa kamot sa mga daotang tawo ug ilikay sa gahom sa mga tawong bangis. Ako, ang Ginoo, ang nagsulti niini.”

← Chapter 14 Chapter 16 →