Jeremiah 12

cebuano-1999

1Walay kapuslanan, O Ginoo, kon makiglalis ako kanimo kay ikaw dili man masayop. Apan kinahanglan gayod nga pangutan-on ko ikaw bahin sa hustisya. Nganong nagmauswagon man ang mga daotan? Nganong nagmalampuson man ang mga limbongan?

2Gitanom mo sila ug migamot sila, mitubo ug unya namunga. Gidayeg ka nila apan ang ilang kasingkasing layo kanimo.

3Apan nasayod ka kanako, O Ginoo, nahibalo ka sa akong gibuhat ug nakita mo nga gimahal ko ikaw. Guyora kining mga tawhana sama sa mga karnero nga ihawonon. Laminga sila hangtod nga sila ihawon na.

4Magsigi na ba lang ug hulaw nga nangalaya na man ang kasagbotan? Himatyon na ang mga mananap ingon man ang mga langgam, tungod sa pagkadaotan sa katawhan nga namuyo niining nasora, katawhan nga nag-ingon, “Wala siya masayod sa atong binuhatan.”

5Nag-ingon ang Ginoo, “Jeremias, kon makaluya kanimo ang pagpakiglumba sa mga tawo, unsa pa kaha sa kabayo? Kon gilisdan ka diha sa dapit nga walay kagubot, unsaon mo man pagpakabuhi diha sa bagang kalasangan daplin sa Jordan?

6Bisan gani ang kaugalingon mong mga igsoon nagbudhi ug nagdaot man kanimo. Ayaw gayod silag saligi bisan pag maayo silang makigsulti kanimo.”

7Nag-ingon ang Ginoo, “Gitalikdan ko na ang akong katawhan ug gisalikway ko na sila. Ang pinangga kong katawhan gitugyan ko sa ilang mga kaaway.

8Mihasmag kanako ang pinili kong katawhan ingon sa liyon sa lasang. Mingulob sila kanako busa gikasilagan ko sila.

9Ang akong katawhan sama sa langgam nga gikuninitan sa mga banog. Dali diri, kamong ihalas nga mga mananap ug tambong kamo sa kombira.

10Daghang pangulong langyaw ang milaglag sa akong kaparasan; giyatakyatakan nila ang akong kaumahan ug gihimong diserto ang matahom kong yuta.

11Gihimo nila kining awaaw ug nakapasubo kini kanako. Ang tibuok nasod nahimo nang diserto ug wala nay nagtagad niini.

12Latas sa tanang kabungtoran sa diserto, ang mga tawo nanganhi aron sa pagpangagaw sa mga kabtangan. Gipasulong ko sa ilang kaaway ang tibuok nasod aron kini malaglag, ug walay makapuyo niini nga magmalinawon.

13Nagpugas ug trigo ang akong katawhan apan mga sampinit lay ilang naani; naghago sila pag-ayo apan wala silay napupo tungod sa akong tumang kasuko kanila.”

14Miingon ang Ginoo, “Mao kini ang ikaingon ko sa daotang mga silingan sa Israel nga nakahimog dakong kadaot sa yuta nga gihatag ko sa akong katawhan, ang Israel. Pangibton ko sila gikan sa ilang nasod sama sa mga tanom nga wala makagamot ug luwason ko ang Juda gikan kanila.

15Apan human niini, kaluy-an ko sila ug panad-on ang matag usa kanila balik sa ilang kaugalingong nasod.

16Ug kon sa kinasingkasing mosagop sila sa tinuohan sa akong katawhan ug manumpa sa akong ngalan, ‘Ingon nga buhi si Yahweh,’ sama nga gitudloan nila kaniadto ang akong katawhan sa pagpanumpa sa ngalan ni Baal, sila mahimong akong katawhan ug magmauswagon sila.

17Apan kon may nasod nga modumili niini, laglagon ko sila sa hingpit. Ako, ang Ginoo, maoy nag-ingon niini.”

← Chapter 11 Chapter 13 →