Isaiah 63

cebuano-1999

1Kinsa ba kining gikan sa Bozra sa Edomea nga nagbistig pula? Kinsa ba kining matahom kaayog bisti ug naglakaw nga puno sa gahom ug kusog? “Ako kini, ang Ginoo, nga nagmantala sa kadaogan ug may gahom sa pagluwas.”

2Nganong pula man ang imong bisti sama sa sinina sa magpupugag ubas?

3“Nagbinugtong ako pagpuga sa mga nasod sama sa ubas; wala gayoy bisan usa ka katawhan nga mitabang kanako; sa akong kasuko gitamaktamakan ko kini ug sa akong kalagot ako kining gitunobtunoban. Nahumod ang akong bisti sa ilang dugo ug natumog ang tibuok kong sinina.

4Kay nakahukom na ako sa pagpanimalos batok sa ilang mga kaaway, ug miabot na ang panahon nga luwason ko ang akong katawhan.

5Natingala ako nga walay mitabang kanako, wala gayod bisan usa; apan ang akong kasuko naghatag kanakog kalig-on ug midaog ako.

6Sa akong kasuko gitamaktamakan ko ang katawhan; sa akong kalagot gihubog ko sila sa akong kasuko ug gipabanaw ko sa yuta ang ilang dugo.”

7Ipahayag ko ang gugma sa Ginoo nga walay paglubad; daygon ko siya tungod sa tanan niyang nahimo kanato ug sa iyang dakong kaayo dinasig sa iyang kaluoy ug sa gugmang tiunay ngadto sa katawhan sa Israel.

8Siya miingon, “Tinuod gayod nga katawhan ko sila, mga anak nga dili maluibon.” Busa giluwas niya sila

9gikan sa ilang mga kasakitan. Dili anghel ang miluwas kanila kondili ang iyang presensya mismo. Tungod sa iyang gugma ug kaluoy, giluwas niya sila; gibayaw niya sila ug gigiyahan sa tanang adlaw sa ilang panahon.

10Apan misupil sila ug gipasubo nila ang iyang balaang Espiritu, busa siya mismo ang nakig-away batok kanila.

11Apan unya nahinumdom sila sa karaang panahon, sa panahon ni Moises nga alagad sa Ginoo. Nangutana sila, “Hain na man ang Ginoo nga nagluwas sa mga pangulo sa iyang katawhan aron dili sila malumos sa dagat? Hain na man ang Ginoo nga naghatag sa iyang espiritu kanila ug naghatag ug gahom kang Moises,

12ug naghimog kahibulongang mga butang pinaagi kaniya? Hain na man ang mibahin sa tubig diha sa ilang atubangan aron maila ang iyang kabantog hangtod sa kahangtoran?”

13Siya maoy nagtultol kanila latas sa dagat. Sama sa mga kabayong ihalas wala gayod sila mangadagma.

14Sama sa mga baka nga milugsong sa kawalogan, gihatagan usab sa espiritu sa Ginoo ug kapahulayan ang iyang katawhan. Ingon niini ang pagtultol mo sa imong katawhan aron pasidunggan ang imong ngalan.

15Gikan diha sa imong balaan ug mahimayaong puloy-anan sa langit, lantawa kami. Hain na man ang imong pagpangga kanamo, ang imong gahom, ang imong gugma ug kaluoy?

16Kay ikaw mao ang among Amahan bisan tuod wala makaila kanamo ang among katigulangan nga si Abraham ug si Jacob. Apan ikaw, O Ginoo, maoy among Amahan; ikaw kanunay maoy nagluwas kanamo.

17O Ginoo, nganong gitugotan mo man nga mahisalaag kami gikan sa imong dalan? Nganong gipagahi man nimo ang among kasingkasing aron mawala ang among pagtahod ug kahadlok kanimo? Tungod sa imong mga alagad, kaluy-i intawon ang imong katawhan.

18Gipasipad-an sa among mga kaaway ang imong Templo nga gitamod sa imong balaang katawhan sa mubong panahon.

19Nahisama kami sa mga tawo nga wala mo gayod harii ug dili mo katawhan.

← Chapter 62 Chapter 64 →