Isaiah 54

cebuano-1999

1Paglipay, O Jerusalem, ikaw nga sama sa babaye nga wala manganak; singgit sa kalipay, kay makabaton ka nag mas daghan pang anak kay sa babaye nga wala biyai sa iyang bana.

2Padak-i ang imong tolda ug ayaw pagdaginot sa lugar; dugangi pagbukhad ug mga tabil ang imong pinuy-anan; patas-i ang mga pisi ug lig-ona ang mga ugsok,

3kay mosanay ka pag-ayo, ug ang imong mga kaliwat maoy manag-iya sa kanasoran ug maoy magpuyo sa mga siyudad nga biniyaan.

4Ayaw kahadlok kay dili ka maulawan pag-usab; ayaw kalisang kay dili ka yam-iran. Hikalimtan mo ang kaulawan sa imong pagkabatan-on, ingon man sa imong pagkabiyuda.

5Kay ang imong Magbubuhat mahimong daw imong bana; ang Ginoo nga Labing Gamhanan mao ang iyang ngalan; ang imong manunubos mao ang Balaang Dios sa Israel, siya ang Dios sa tibuok kalibotan.

6Sama ka sa usa ka asawang biniyaan ug nagsubo; sama sa batan-ong asawa nga gisalikway. Apan gitawag ka pagbalik sa Ginoo ug giingnan:

7“Gibiyaan ko ikaw sa makadiyot, apan mobalik ako kanimo ug mahalon ko ikaw pag-ayo.

8Tungod sa hilabihan kong kasuko, gitalikdan ko ikaw sa makadiyot, apan uban ang gugmang walay paglubad, kaluy-an ko ikaw,” nag-ingon ang Ginoo nga imong manunubos.

9“Alang kanako, sama kini sa panahon ni Noe, sa dihang nanumpa ako nga dili na gayod palunopan ang kalibotan; ipanumpa ko usab nga dili na gayod ako masuko kanimo, ug dili ko na ikaw kastigohon pag-usab.

10Mangatumpag ang kabukiran ingon man ang kabungtoran, apan ang gugma ko kanimo dili gayod molubad, ug dili usab mahanaw ang akong kasabotan sa pakigdait nga akong gihimo uban kanimo,” nag-ingon ang Ginoo nga nahigugma kanimo.

11Ang Ginoo miingon, “O sinakit ug dinaugdaog nga siyudad ug walay naglipay, ipahiluna ko ang imong mga sukaranan, dinayandayanan sa mahalon nga mga bato; dayandayanan ko sa mga sapiro ang imong mga tore.

12Butangan kog mga haspe ang imong mga ganghaan, ug ang imong mga kota dayandayanan kog mga mahalong bato.

13“Pangunayan ko pagtudlo ang tanan mong mga anak, ug mouswag unya sila pag-ayo.

14Ang katarong maoy makapalig-on kanimo, ug dili ka nila daugdaogon kay dili ka man mahadlok; ug ipahilayo ka sa kalisang.

15Kon adunay mosulong kanimo, makasiguro ka nga dili ako maoy naghimo niini; ang mosulong kanimo mapukan gayod tungod ug alang kanimo.

16“Akoy nagbuhat sa panday nga maoy naghuyop sa binagang uling aron makahimo siyag hinagiban; ako usab ang nagbuhat sa tawong mogamit sa hinagiban aron pagpatay.

17Apan walay hinagiban nga gipanday nga magpulos batok kanimo. Matubag mo ang tanang sumbong batok kanimo. Mao kini ang panulondon sa akong mga alagad ug hatagan ko silag kadaogan,” nag-ingon ang Ginoo.

← Chapter 53 Chapter 55 →