Isaiah 14

cebuano-1999

1Ipakita pag-usab sa Ginoo ang iyang kaluoy sa iyang katawhan, ang Israel, ug pilion gihapon niya sila nga iyang kaugalingon. Ipahiluna niya sila sa ilang kaugalingong yuta ug ang mga langyaw motipon kanila pagpuyo.

2Kuhaon sila sa katawhan sa ubang kanasoran ug dad-on balik sa ilang yuta ug himoong ulipon sa katawhan sa Israel ang mga kanasoran didto sa yuta sa Ginoo. Sila na usab ang mobihag sa nagbihag kanila ug maghari sa nagdaugdaog kanila.

3Sa dihang papahulayon na sa Ginoo ang katawhan sa Israel gikan sa ilang mga pag-antos, sa kasamok ug sa pinugos nga trabaho,

4biaybiayon nila ang hari sa Babilonia niining mosunod nga mga pulong: “Natapos na gayod ang imong pagkamadaugdaogon ug ang imong kabangis!

5Gikuha sa Ginoo ang gahom sa mga daotang magmamando,

6nga sa kabangis nagdaugdaog sa kanasoran, ug walay hunong nga naglutos sa mga katawhan nga ilang naulipon.

7Nakapahulay ug nagmalinawon na ang tibuok kalibotan ug nag-awit ang katawhan.

8Nagmaya nga nagtan-aw kanimo ang mga kahoyng sipre ug ang mga sidro sa Lebanon. Miingon sila, ‘Sukad ka mapukan wala nay mianhi pagpamutol kanamo.’

9“Ang Seol nangandam na sa pagtagbo sa hari sa Babilonia; gipukaw niya ang mga kalag, ang tanang kadagkoan sa kalibotan lakip ang mga hari sa kanasoran.

10Silang tanan moingon unya kanimo: ‘Karon managsama na gayod kita nga wala nay gahom.

11Gitambog na sa Seol ang imong garbo ug ang honi sa imong mga alpa; ang mga ulod maoy imong habol ug hapin sa imong higdaanan.’

12“Unsang pagkahitaboa nga nahulog ka man gikan sa langit, O hari sa Babilonia, ang mahayag nga kabugason? Unsang pagkahitaboa nga napukan ka man nga unta daghan mang nasod ang gibuntog nimo?

13Miingon ka man gud sa imong hunahuna, ‘Mosaka ako sa langit, ibabaw pa sa kabituonan ug adto ko didto ipahimutang ang akong trono; molingkod ako sa bukid nga tigomanan nga atua sa layong amihanan.

14Mosaka ako ibabaw sa kapanganoran ug makigsama ako sa Labing Gamhanang Dios.’

15Apan gitambog ka hinuon sa Seol, sa kinahiladman sa Bung-aw

16ug ang makakita kanimo motutok kanimo sa dakong kahibulong ug moingon, ‘Mao ba kini siya ang gikalisangan sa tibuok kalibotan ug nakapakurog sa mga gingharian?

17Mao ba kini siya ang migun-ob sa mga siyudad ug naghimo sa kalibotan nga daw diserto ug dili mobuhi sa iyang mga binilanggo?’

18Ang tanang hari sa kalibotan dungganan nga nagbuy-od sa ilang lubnganan;

19apan ikaw, gitambog ug wala ilubong, daw batang patay nga naahat pagkatawo, uban sa nangamatay pinaagi sa espada ngadto sa kabatoan sa Bung-aw, sama sa patay nga gitunobtunoban na.

20Dili ka itipon kanilag lubong, kay dako ka mag nahimong kadaot sa imong nasod, ug daghan kag napatay sa imong katawhan. Matapos na unta ang daotang nimong kaliwat.

21Pangandam kay pamatyon na ang imong mga anak tungod sa kalapasan ninyong mga ginikanan, kay tingali unyag mosanay sila ug manag-iya sa yuta ug lukpon nila pagtukod ug mga siyudad ang tibuok kalibotan.”

22“Atakihon ko ang Babilonia ug gun-obon ko kini ug walay mga kaliwat o salin nga magpabiling buhi,” nag-ingon ang Ginoo nga Labing Gamhanan.

23“Himoon kong kalapokan ang Babilonia ug mga mingok na lamay magpuyo niini, unya silhigon ko ang tanang katawhan,” nag-ingon ang Ginoo nga Labing Gamhanan.

24Nanumpa ang Ginoo nga Labing Gamhanan, “Ang akong gilaraw mahitabo gayod, ug ang akong pagbuot matuman usab.

25Dinhi sa akong yuta, patyon ko ang mga taga-Asiria, ug dinhi sa akong kabukiran, tunobtunoban ko sila. Dili na nila ulipnon ang mga Israelita o papas-anon pag bug-at.

26Mao kini ang akong katuyoan alang sa tibuok kalibotan, ug bakyawon ko ang akong kamot ibabaw sa tanang kanasoran.”

27Kay kabubut-on man kini sa Ginoo nga Labing Gamhanan, walay bisan kinsa nga makababag niini, o may makapugong sa kamot nga iyang gibakyaw.

28Sa tuig nga maoy pagkamatay ni Hari Ahaz, nag-ingon ang Dios:

29“Mga Filistihanon, ayaw kamo pagmaya nga nabali ang bunal nga nagkastigo kaninyo, kay ang bitin manganak ug halas nga malala, ug kini manganak usab ug serpenting pak-an.

30Ang panganay sa tawong kabos mabusog ug matulog nga malinawon ang timawa; apan patyon ko pinaagi sa gutom ang imong kaliwat, ug ang mahibilin patyon ko pinaagi sa espada.

31“Hilak, O ganghaan! Singgit, O siyudad! Pangatunaw kamong tanan sa kahadlok, O mga Filistihanon! Kay may aso nga motungha gikan sa amihanan ug wala gayoy talawan kanila.”

32Unsa may among itubag sa mga sinugo sa Filistia? Sultihan namo sila, “Ang Ginoo maoy nagtukod sa Sion ug dangpanan kini sa mga nag-antos niyang katawhan.”

← Chapter 13 Chapter 15 →