Genesis 3

cebuano-1999

1Sa tanang mananap nga gibuhat sa Ginoong Dios, ang bitin mao ang labing limbongan. Gipangutana sa bitin ang babaye, “Gidid-an ba diay kamo sa Dios pagkaon sa bunga sa tanang kahoy sa tanaman?”

2Mitubag ang babaye, “Makakaon kami sa mga bunga sa tanang kahoy sa tanaman

3gawas sa kahoy nga anaa sa taliwala niini. Gidid-an kami sa Dios sa pagkaon ug bisan gani sa paghikap nianang kahoya. Kon supakon namo kini, mamatay kami.”

4Miingon ang bitin, “Dili tinuod nga mamatay kamo!

5Gisulti kini sa Dios kaninyo kay nasayod man gud siya nga kon mokaon kamo niini, maabli ang inyong salabotan ug mahisama kamo kaniya nga nasayod unsay maayo ug unsay daotan.”

6Sa pagkakita sa babaye nga ang maong kahoy maanindot kaayo ug laming kan-on ang bunga niini ug makapahimo kaniyang maalamon, mikuha siyag bunga ug gikaon niya kini. Unya gihatagan niya ang iyang bana ug mikaon usab siya.

7Pagkahuman gayod nilag kaon, naabli ang ilang salabotan ug nakita nila nga hubo diay sila. Busa naghimo silag mga tapis gikan sa mga dahon sa kahoyng igera aron itabon sa ilang lawas.

8Sa pagsalop na sa adlaw, nadungog nila ang Ginoong Dios nga naglakaw sa tanaman busa mitago sila sa kakahoyan.

9Apan ang lalaki gitawag sa Ginoong Dios, “Hain ka ba?”

10Ang lalaki mitubag, “Nadungog ko ang imong paglakaw sa tanaman ug giabot akog kahadlok ug mitago ako kay hubo man ako.”

11“Kinsay nagsulti kanimo nga hubo ka?” nangutana ang Dios. “Mikaon ka ba sa bunga sa kahoy nga gidili ko kanimo?”

12Ang lalaki mitubag, “Ang babaye nga gihatag mo kanako maoy naghatag kanako sa bunga sa maong kahoy ug mikaon ako niini.”

13Ang Ginoong Dios nangutana sa babaye, “Nganong gibuhat mo man kini?” Ang babaye mitubag, “Giilad ako sa bitin busa mikaon ako niini.”

14Ug ang Ginoong Dios miingon sa bitin, “Tungod niini silotan ka; ikaw lamang sa tanang mananap ang mahiagom niining tungloha: sukad karon magkamang ka na pinaagi sa imong tiyan ug magkaon ka nag abog sa tanang adlaw sa imong kinabuhi.

15Himoon kong magkaaway ikaw ug ang babaye; ug mahimong kaaway ang imong kaliwat ug ang iyang kaliwat. Dugmokon niya ang imong ulo ug paakon mo usab ang iyang tikod.”

16Ug miingon siya sa babaye, “Dugangan ko ang imong kalisdanan inigpanamkon mo ug ang kasakit nga imong bation inigpanganak nimo; apan bisan pa niini, mangandoy ka gihapon sa imong bana ug siya maoy magbuot kanimo.”

17Unya miingon siya sa lalaki, “Tungod kay nagpadani ka man sa imong asawa ug mikaon sa bunga sa kahoy nga gidili ko kanimo, mahimong tinunglo ang yuta tungod sa imong gibuhat. Maghago ka pag-ayo sa tibuok mong kinabuhi una pa kini mohatag ug igong abot alang kanimo.

18Moturok sa yuta ang mga sampinit ug mga sagbot alang kanimo ug magkaon ka sa mga bunga sa mga tanom sa kapatagan.

19Magpatulo ka sa imong singot ug maghago pag-ayo una pa mohatag kanimog abot ang yuta hangtod mobalik ka sa yuta nga imong gigikanan. Hinimo ka gikan sa yuta ug sa yuta ka mopauli.”

20Ginganlan sa lalaki ang iyang asawa ug Eva kay siya man ang inahan sa tanang mga tawo.

21Ug nagbuhat ang Ginoong Dios alang kang Adan ug kang Eva ug mga sapot nga panit sa mga mananap ug gibistihan niya sila.

22Unya miingon ang Ginoong Dios, “Karon ang tawo nahisama na kanato ug nahibalo na siya unsay maayo ug unsay daotan. Kinahanglan dili siya tugotan pagkaon sa bunga sa kahoy nga naghatag ug kinabuhi aron dili siya magpabiling buhi hangtod sa kahangtoran.”

23Busa gihinginlan sa Ginoong Dios ang tawo gikan sa tanaman sa Eden ug gipaugmad sa yuta nga iyang gigikanan.

24Gipapahawa sa Dios ang tawo ug gibutangan niya ang silangan sa tanaman sa Eden ug mga kerubin ug usa ka espada nga nagdilaab ug nagtuyoktuyok aron walay makaduol sa kahoy nga naghatag ug kinabuhi.

← Chapter 2 Chapter 4 →