Ecclesiastes 9

cebuano-1999

1Gipamalandongan ko pag-ayo kining tanan kon sa unsang paagi gibut-an sa Dios ang mga maalamon ug matarong, bisan gani ang ilang gugma ug kasilag. Walay nasayod sa ilang kaugmaon

2ug dili kini makahimog kalainan. Managsama ang dangatan sa matarong ug sa daotan, sa maayo ug sa dili maayo, sa nagsimba ug sa wala magsimba ug sa naghalad ug sa wala maghalad. Managsama ra ang maayong tawo ug ang makasasala ingon man ang manumpa ug ang dili manumpa.

3Managsama ang dangatan sa tanan, ug sama kini kadaotan sa bisan unsa nga nahitabo dinhi sa kalibotan. Samtang buhi pa ang tawo, lunlon lamang daotan ug binuang ang iyang gihunahuna, ug unya mamatay siya.

4Apan ang buhi may paglaom pa; maayo pa ang iro nga buhi kay sa liyon nga patay na.

5Ang mga buhi nasayod nga mangamatay sila, apan ang mga patay wala nay mahibaloan bisan unsa. Wala na silay mapaabot nga ganti; kalimtan na sila sa hingpit.

6Natapos uban kanila ang tanan nilang gugma, kasilag ug kaibog. Dili na sila makaapil sa kalihokan niining kalibotana.

7Busa padayon pagkaon ug paglipay, inom ug bino ug paghudyaka kay wala kini ihikaw sa Dios.

8Pagmalipayon ug pagmasanagon kanunay.

9Pahimusli ang kinabuhi uban sa babaye nga imong gihigugma, samtang ania ka pa niining walay hinungdan nga kinabuhi nga gihatag sa Dios kanimo. Pahimusli ang tanang adlaw kay kini ra maoy imong makuhang balos sa tanan mong paghago.

10Sa bisan unsa nimong buluhaton himoa ang tanan nimong mahimo, kay didto unya sa Seol wala nay paghago o panghunahuna o kaalam o kahibalo— ug kini maoy imong padulngan.

11Aduna pa gayod akoy laing butang nga nasayran: ang kusog modagan dili kanunay maoy modaog sa lumba, ug ang mga isog dili kanunay maoy modaog sa gubat; ang mga maalamon dili kanunay maoy makakitag kabuhian, ug ang mga hait ug salabotan dili kanunay maoy madato; ang mga may katakos dili kanunay maoy pasidunggan. Ang tanan mag-agad gayod sa panahon ug kahigayonan.

12Wala ka masayod kon kanus-a kini mahitabo kanimo. Sama kita sa langgam nga nalit-ag, sama sa isda nga nabaling. Malit-ag kita sa panahon nga wala nato damha.

13Aduna pa gayoy lain nga akong nasaksihan ug alang kanako kini maayong pananglitan kon giunsa pag-isip ang kaalam dinhi sa kalibotan.

14May usa ka gamayng lungsod nga diyutay ra ang nagpuyo. Gisulong kini sa usa ka gamhanang hari. Gipalibotan niya kini ug buot niyang lumpagon ang mga paril niini.

15Niadtong lungsora may nagpuyo nga usa ka kabos, apan abtik kaayo ug mahimo unta niya ang pagluwas sa maong lungsod. Apan wala gayoy nahinumdom kaniya.

16Miingon ako nga ang kaalam mas maayo kay sa kusog, bisan pag ilang gisalikway ang kaalam sa kabos ug wala nila kini pamatia.

17Mas maayo pa ang pagpamati sa hagawhaw sa maalamon, kay sa singgit sa usa ka hari diha sa tigom sa mga buangbuang.

18Mas daghan ang kaayohan nga mahimo sa kaalam kay sa mga hinagiban; apan ang usa lamang ka makasasala makahimog daghang kadaot.

← Chapter 8 Chapter 10 →