Deuteronomy 33

cebuano-1999

1Sa hapit na mamatay si Moises, ang tawo nga pinili sa Dios, gipanalanginan niya ang mga Israelita.

2Siya miingon, “Mianhi ang Ginoo gikan sa Sinai, gikan sa Edomea daw kaadlawon ug gikan sa Bukid sa Paran daw banagbanag. Mianhi siya kinuyogan sa linibo ka mga anghel ug sa tuo niyang kamot nagbitbit siyag kalayo nga nagdilaab.

3Iyang gihigugma pag-ayo ang iyang katawhan ug ubos sila sa iyang pagmando, ang tanan gihalad ngadto kaniya. Nagsunod kami kanimo sumala sa imong balaod

4nga gihatag mo kanamo pinaagi kang Moises ingon nga panulondon sa mga anak ni Jacob.

5Nahimong hari sa Jesurun ang Ginoo sa dihang nagtigom ang mga kadagkoan ug ang tanang banay sa Israel.”

6Si Moises miingon mahitungod sa banay ni Ruben: “Molungtad unta si Ruben ug dili mamatay bisag diyutay ra sila.”

7Mahitungod kang Juda, si Moises miingon: “Pamatia, Ginoo, ang tingog ni Juda ug patipona siya sa imong katawhan. Panalipdi siya sa imong mga kamot ug tabangi siya batok sa kaaway niya.”

8Mahitungod kang Levi, siya miingon: “Ihatag kang Levi ang imong Tumim, ug ihatag ang Urim sa imong matinud-anong alagad kay nasulayan mo siya didto sa Masa, ug gibadlong mo siya duol sa katubigan sa Meriba.

9Wala niya tagda ang iyang amahan ug inahan ug wala niya ilha ang iyang mga igsoon ug ang kaugalingon niyang mga anak, apan gituman niya ang imong sugo ug gitamod niya pag-ayo ang imong kasabotan.

10Tudloan sa mga Levita ang mga kaliwat ni Jacob sa imong mga tulomanon; ug ang Israel sa imong balaod, ug ihalad nila kanimo ang mga insenso ug ang tibuok halad nga ilang gisunog.

11Panalangini, O Ginoo, ang iyang kabtangan ug dawata ang iyang binuhatan. Laglaga sila nga misupak ug nagdumot kaniya aron dili na sila makabangon.”

12Mahitungod kang Benjamin, miingon siya: “Si Benjamin gihigugma sa Ginoo, nagpuyo siya nga layo sa kadaot diha sa iyang presensya. Gipanalipdan siya kanunay sa Ginoo nga anaa magpuyo sa kabungtoran niya.”

13Mahitungod kang Jose, miingon siya: “Panalanginan unta sa Ginoo ang yuta ni Jose, sa mga bililhong panalangin gikan sa langit, sa yamog, sa mga lalom nga tubig nga anaa sa ilalom sa yuta.

14Pabungahon unta niyag daghan ang mga tanom sa iyang kaumahan matag bulan.

15Hatagan usab unta si Jose ug daghang abot gikan sa kabukiran ug kabungtoran

16ug uban pang abot sa yuta. Kining maong panalangin gikan kaniya nga nagsulti gikan sa sampinit nga nagdilaab. Modagaya unta sa ulo ni Jose ug modagayday sa iyang agtang kining bililhong mga gasa kay gipili man siya nga labaw sa tanan niyang igsoon.

17Kusgan si Jose sama sa panganay nga torong baka ug may sungay sama sa ihalas nga baka; sungay nga maoy iyang isungag sa ubang mga nasod ug sa tanang suok sa kalibotan. Ingon niini ang libo ka libo nga katawhan sa Efraim ug ang linibo nga katawhan sa Manases.”

18Mahitungod kang Zabulon ug kang Isacar, miingon siya: “Paglipay, Zabulon, sa imong mga pagpanaw ug paglipay, Isacar, diha sa imong mga tolda.

19Ilang dapiton ang mga nasod sa pag-adto sa ilang kabukiran diin ihalad nila ang mga tukma nga halad. Kuhaon nila ang daghang bahandi sa kadagatan ug ang tinagong bahandi sa kabaybayonan.”

20Ania ang giingon ni Moises mahitungod kang Gad: “Dalaygon siya nga naghatag kang Gad ug dakong yuta. Sama sa liyon, mohupo siya ug laksion niya ang ulo ug bukton sa iyang gitukob.

21Gipili niya alang sa iyang kaugalingon ang labing maayong bahin sa yuta nga gigahin unta alang sa pangulo sa kasundalohan. Miadto siya sa mga pangulo sa katawhan ug inabagan sa Israel gituman niya ang mga sugo ug gimbut-an ang Ginoo.”

22Mahitungod kang Dan, miingon siya: “Si Dan sama sa itoy nga liyon; milukso siya gikan sa Basan.”

23Mao kini ang iyang gisulti bahin kang Neftali: “Hatagan ka sa tanan mong gikinahanglan; panalanginan ka pag-ayo sa Ginoo ug panag-iyahon mo ang Lanaw sa Galilea ug ang habagatan niini.”

24Kini ang gisulti niya bahin kang Aser: “Panalanginan unta si Aser labaw sa iyang mga igsoon ug panggaon unta siya nila ug ituslob ang iyang mga tiil sa lana.

25Ang mga trangka sa imong ganghaan hinimo unta sa puthaw ug sa bronsi ug magdugang unta ang imong kusog nunot sa imong kagulangon.”

26Walay dios sama sa imong Dios nga motadlas sa langit aron pagtabang kanimo, O Israel, kay siya mahimayaon man ug gamhanan.

27Ang Dios nga walay sinugdan ug kataposan maoy imong puloy-anan; lig-onon ka niya sa iyang gamhanang mga bukton. Gihinginlan niya ang imong mga kaaway, ug nagmando siya nga patyon sila.

28Busa nagpuyo nga layo sa kadaot ang Israel, ug ang mga kaliwat ni Jacob nagpuyo nga malinawon sa yuta nga daghag abot nga kalan-on ug bino, nga gibisibisan sa yamog gikan sa langit.

29Walay sama kanimo ka malipayon, O Israel! Katawhan ka nga giluwas sa Ginoo! Sama sa taming manalipod siya kanimo, ug siya ang hait mong espada. Mahadlok unta kanimo ang imong mga kaaway ug tunobtunoban unta nimo ang ilang mga halaran.

← Chapter 32 Chapter 34 →