John 21

Bashkir 2014 - Инжил Башҡортча

1Ошо хәлдәрҙән һуң Ғайса Тивериада күле буйында шәкерттәренә тағы күренде. Уның күренеүе былай булды:

2Симон Петр, Игеҙәк ҡушаматлы Фома, Галилеяның Кана ҡалаһынан Нафанаил, Зеведейҙың улдары һәм йәнә ике шәкерт бергә йыйылғайны.

3Симон Петр: — Мин балыҡ тоторға барам, — тигәс: — Беҙ ҙә һинең менән барабыҙ, — тине бүтән шәкерттәр. Улар кәмәгә ултырып йөҙөп китте, ләкин ул төндә бер нәмә лә тота алманылар.

4Таң атҡанда яр буйында Ғайса баҫып тора ине, әммә шәкерттәре Уны таныманы.

5— Дуҫтар! Ашарлыҡ берәй нәмә тота алдығыҙмы? — тип һораны Ғайса уларҙан. — Юҡ, — тине тегеләр.

6Ғайса: — Ауҙы кәмәнең уң яғына һалығыҙ, тоторһоғоҙ, — тине. Улар шулай итте һәм эләккән балыҡтың күплегенән ауҙы тартып сығара алманылар.

7Шунда Ғайсаның яратҡан шәкерте: — Был — беҙҙең Раббыбыҙ! — тине Петрға. «Раббыбыҙ» тигән һүҙҙе ишеткәс, Симон Петр өҫ кейемен тәненә урап (ул кейенмәгән ине), кәмәнән һыуға һикерҙе.

8Ә бүтән шәкерттәр, балыҡ тулған ауҙы йөҙ утыҙ аршын самаһы ғына алыҫлыҡтағы ярға һөйрәп сығарып, уның артынан кәмәлә йөҙөп китте.

9Ярға сыҡҡас, улар усаҡтағы ҡуҙ өҫтөндә ятҡан балыҡты күрҙе. Усаҡ янында икмәк тә бар ине.

10Ғайса уларға: — Тотҡан балыҡтарығыҙҙың аҙырағын бында алып килегеҙ, — тине.

11Симон Петр кәмәгә инеп, эре-эре балыҡ тулған ауҙы ярға тартып сығарҙы. Унда йөҙ ҙә илле өс балыҡ бар ине. Шул тиклем күп балыҡ булыуға ҡарамаҫтан, ау йыртылманы.

12Ғайса шәкерттәренә: — Ашарға ултырығыҙ, — тине. Уларҙың береһе лә Унан: «Һин кем?» — тип һорарға баҙнат итмәне, сөнки Уның Раббы Ғайса икәнен аңлағайнылар инде.

13Ғайса, яҡыныраҡ килеп, икмәкте ҡулына алды һәм уларға өләшеп сыҡты, шулай уҡ балыҡты ла таратып бирҙе.

14Был инде Ғайсаның үлеп терелгәндән һуң шәкерттәренә өсөнсө тапҡыр күренеүе ине.

15Улар ҙа ашап туйғас, Ғайса Симон Петрҙан: — Яхъя улы Симон! Һин Мине башҡа шәкерттәремә ҡарағанда нығыраҡ яратаһыңмы? — тип һораны. Петр: — Эйе, Раббым! Һин миңә ни тиклем яҡын икәнлегеңде беләһең, — тип яуапланы. Ғайса: — Минең бәрәстәремде ашатып тор, — тине

16һәм икенсе тапҡыр: — Яхъя улы Симон! Һин Мине яратаһыңмы? — тип һораны. Петр Уға: — Эйе, Раббым! Һин миңә ни тиклем яҡын икәнлегеңде беләһең, — тип яуапланы. Ғайса: — Минең һарыҡтарымды көт, — тине

17һәм өсөнсө тапҡыр ҙа унан: — Яхъя улы Симон! Һин Мине ныҡ яҡын күрәһеңме? — тип һораны. Петр Уның: «Һин Мине ныҡ яҡын күрәһеңме?» тип өсөнсө тапҡыр һорауына көйөнөп: — Раббым! Һиңә бөтәһе лә билдәле. Һин миңә ни тиклем яҡын икәнлегеңде лә беләһең, — тип яуап бирҙе. Ғайса уға йәнә: — Минең һарыҡтарымды ашатып тор, — тине. —

18Һиңә хаҡ һүҙ әйтәм: йәш сағыңда һин, үҙ-үҙеңде билбаулап, теләгән ереңә бара инең. Ә ҡартайғас, ҡулдарыңды ситкә һуҙырһың һәм, башҡа берәү һине билбаулап, теләмәгән ереңә алып китер.

19Ул был һүҙҙәрҙе Петрҙың ниндәй үлем менән Алланы данлаясағын белдереп әйтте. Шунан һуң Ғайса уға: — Минең арттан бар! — тине.

20Петр боролоп ҡараны ла арттарынан Ғайсаның яратҡан шәкерте килеүен күрҙе. Был — киске аш табынында Ғайсаның эргәһендә ултырған һәм: «Хужам! Һиңә кем хыянат итәсәк?» — тип һораған шәкерт ине.

21Петр уны күргәс: — Раббым! Уның менән ни буласаҡ? — тип һораны.

22— Мин яңынан килгәнсе уның йәшәүен теләһәм дә, унда һинең ни эшең бар? Һин Минең артымдан бар, — тине Ғайса.

23Бына нилектән имандаштар араһында: «Ул шәкерт үлмәйәсәк», тигән һүҙ таралды. Әммә Ғайса «ул үлмәйәсәк» тимәне, бары тик: «Мин яңынан килгәнсе уның йәшәүен теләһәм дә, унда һинең ни эшең бар?» — тип кенә әйтте.

24Был ваҡиғалар тураһында һөйләп биргән һәм уларҙы яҙып алған шәкерт шуның үҙе ине. Һәм беҙ уның шаһитлығы хаҡ икәнлеген беләбеҙ.

25Ғайса быларҙан башҡа ла күп эштәр башҡарҙы. Әгәр ҙә уларҙың һәммәһе бәйнә-бәйнә яҙылһа, ул китаптар донъяға һыймаҫ ине, тип уйлайым.