Psalms 106

Afrikaans 1933/1953

1Halleluja! Loof die HERE, want Hy is goed, want sy goedertierenheid is tot in ewigheid.

2Wie kan die magtige dade van die HERE uitspreek, al sy roem verkondig?

3Welgeluksalig is hulle wat die reg bewaar, die wat altyd geregtigheid doen.

4Dink aan my, o HERE, na die welbehae in u volk, besoek my met u heil,

5dat ek kan aanskou die geluk van u uitverkorenes, dat ek bly kan wees in die blydskap van u volk, my kan beroem met u erfdeel.

6Ons het gesondig, saam met ons vaders; ons het verkeerd gedoen, goddeloos gehandel.

7Ons vaders in Egipte het nie ag gegee op u wonders, hulle het nie gedink aan die menigte van u goedertierenhede nie, maar was wederstrewig by die see, by die Skelfsee.

8Maar Hy het hulle verlos om sy Naam ontwil, om sy mag bekend te maak.

9En Hy het die Skelfsee gedreig, sodat dit opgedroog het, en hulle deur die watervloede laat gaan soos deur 'n woestyn.

10En Hy het hulle verlos uit die hand van die hater en hulle bevry uit die hand van die vyand.

11En die waters het hulle teëstanders oordek: nie een van hulle het oorgebly nie.

12Toe het hulle aan sy woorde geglo, hulle het sy lof gesing.

13Maar hulle het gou sy werke vergeet, op sy raadsbesluit nie gewag nie.

14En hulle het baie begerig geword in die woestyn en God versoek in die wildernis.

15Toe het Hy hulle gegee wat hulle gevra het, maar in hulle siel 'n maerte gestuur.

16En hulle was in die laer afgunstig op Moses, op Aäron, die heilige van die HERE.

17Die aarde het oopgegaan en Datan verslind en die bende van Ab¡ram oordek.

18En 'n vuur het gebrand onder hulle bende, 'n vlam die goddelose aan die brand gesteek.

19Hulle het by Horeb 'n kalf gemaak en gebuig voor 'n gegote beeld.

20En hulle het hul Heerlikheid verruil vir die afbeelding van 'n bees wat gras eet.

21Hulle het God vergeet, hulle Verlosser, wat groot dinge gedoen het in Egipte,

22wonders in die land van Gam, vreeslike dinge by die Skelfsee.

23Toe het Hy gesê dat Hy hulle sou verdelg, as Moses, sy uitverkorene, nie voor sy aangesig in die bres gaan staan het om sy grimmigheid af te keer, dat Hy nie sou vernietig nie.

24Hulle het ook die kosbare land versmaad, sy woord nie geglo nie;

25en hulle het gemurmureer in hul tente, na die stem van die HERE nie geluister nie.

26Toe het Hy sy hand teen hulle opgehef om hulle neer te slaan in die woestyn,

27en om hulle nageslag te versprei onder die nasies en hulle te verstrooi in die lande.

28Ook het hulle hul aan Baäl-Peor gekoppel en die offerandes aan die dooies geëet;

29en hulle het die HERE geterg deur hul dade, sodat 'n plaag onder hulle uitgebreek het.

30Toe het P¡nehas opgetree en gerig geoefen, en die plaag het opgehou;

31en dit is hom gereken tot geregtigheid, van geslag tot geslag tot in ewigheid.

32Hulle het Hom ook vertoorn by die waters van M,riba, en dit het met Moses sleg gegaan om hulle ontwil;

33want hulle was wederstrewig teen sy Gees, sodat hy onverskillig gepraat het met sy lippe.

34Hulle het die volke nie verdelg soos die HERE aan hulle gesê het nie,

35maar hul met die heidene vermeng en hulle werke geleer.

36En hulle het hulle afgode gedien, en dit het vir hulle 'n strik geword.

37Bowendien het hulle hul seuns en hul dogters aan die duiwels geoffer

38en onskuldige bloed vergiet -- die bloed van hul seuns en hul dogters wat hulle aan die afgode van Kanaän geoffer het -- sodat die land deur bloedskuld ontheilig is.

39En hulle het onrein geword deur hul werke en gehoereer deur hul dade.

40Toe het die toorn van die HERE ontvlam teen sy volk, en Hy het 'n afsku gekry van sy erfdeel.

41En Hy het hulle in die hand van die heidene gegee, en hulle haters het oor hulle geheers;

42en hulle vyande het hulle verdruk, sodat hulle onder hul hand moes buig.

43Hy het hulle baiekeer gered; maar hulle was wederstrewig in hulle voorneme. So het hulle dan weggesink deur hul ongeregtigheid.

44Nogtans het Hy hulle benoudheid aangesien toe Hy hulle smeking gehoor het;

45en Hy het tot hulle beswil aan sy verbond gedink en berou gekry na die veelheid van sy goedertierenhede.

46En Hy het hulle medelyde laat vind by almal wat hulle as gevangenes weggevoer het.

47Verlos ons, HERE onse God, en versamel ons uit die nasies, dat ons u heilige Naam kan loof en ons beroem in u lof!

48Geloofd sy die HERE, die God van Israel, van ewigheid tot ewigheid! En laat die hele volk sê: Amen. Halleluja!

← Chapter 105 Chapter 107 →