Psalms 102

Afrikaans DB 2006 (Die Boodskap)

2Here, help my as ek bid! Luister tog as ek U smeek om my nood te verlig!

3Moet my nie ignoreer as ek in ’n krisis is nie! Wys dat U my gebed hoor! Gryp in as ek tot U bid!

4Help my, Here, want my lewe gaan verby soos mis voor die son. My hele liggaam brand soos ’n kool vuur.

5Daar is geen krag meer in my oor nie. Ek kan nie eens eet nie. My pyn is so erg dat ek aanmekaar kreun van die seer.

6Ek is net vel en been van pyn.

7Ek is eensaam; my lewe is soos ’n reuse-ashoop.

8Ek kan nie meer slaap nie. Ek wag heeldag vir niks.

9Mense wat niks van my hou nie, lag my uit. Hulle spot met my. Hulle gebruik my naam as ’n vloekwoord.

10Al waarvan ek leef, is my eie trane.

11Omdat U vir my kwaad is, laat U my swaarkry. U het my ver van U af weggegooi.

12My lewe raak al hoe korter; my dae word al hoe minder. Ek is soos gras wat besig is om uit te droog.

13Here, U heers vir altyd. U is altyd daar.

14U sal ingryp. U sal Jerusalem weer met u liefde omvou. Dit is nou die tyd om vir u kinders goed te wees. Hulle kry baie swaar.

15Ons is lief vir die stad waar u woonplek is. Alles in Jerusalem is platgeslaan. Maar U sal dit weer opbou.

16Dan sal mense wat U nie dien nie, weer respek vir U hê. Hulle sal U begin dien. Leiers oor die hele wêreld sal sien dat U God is.

17Die Here is baie groot. Hy het sy stad weer opgebou!

18Die Here het mense gehelp wat sy hulp gevra het. Hulle was magteloos, maar die Here het nie sy rug vir hulle gekeer nie.

19Al hierdie dinge is neergeskryf. Daarom sal die kinders en kleinkinders van ons geslag die Here nog baie lank prys.

20Almal sal Hom loof omdat Hy uit die hemel vir sy kinders gesorg het. Hy het gesien wat met hulle gebeur.

21Hulle het Hom gesmeek dat Hy hulle moet help. Hulle was in groot moeilikheid. Die Here het hulle toe gehelp.

22Hulle sal vir almal van Hom vertel. Oral waar mense Hom aanbid, sal die Here geprys word.

23Wanneer al die leiers en mense bymekaarkom om die Here te dien, sal sy kinders oor sy grootheid praat.

24Die Here het my krag weggevat. Hy het my lewe korter gemaak toe ek nog jonk was.

25Daarom het ek vir Hom gesê: “My God, ek wil nie so jonk doodgaan nie. Vir U is dit geen probleem nie. U is altyd daar!

26In die begin het U die aarde gevorm. Ook die hemel het U self gemaak.

27Uiteindelik sal hemel en aarde verdwyn. Maar U sal nog steeds daar wees! Ja, al hierdie dinge sal ophou bestaan. Dit is soos klere wat ’n mens stukkend dra. Dit sal vergaan. U sal dit laat verdwyn.

28Maar U is altyd daar. U jare kan nie in tyd gemeet word nie. U het geen begin of einde nie.”

29Ons kinders sal hier bly. Ons kleinkinders sal in die land bly woon. U sal hulle almal beskerm.

← Chapter 101 Chapter 103 →