Psalms 109

Afrikaans (Contemporary Afrikaans Bible 2023)

1(Aan die musiekleier, 'n Psalm van Dawid.) Swyg nie, o God van my lof!

2Want die mond van die goddelose en die mond van die bedrieërs gaan teen my oop; hulle het teen my gespreek met 'n leuenagtige tong.

3Hulle het my ook omsingel met woorde van haat; en sonder oorsaak teen my geveg het.

4Vir my liefde is hulle my teëstanders, maar ek gee myself oor aan gebed.

5En hulle het my kwaad vir goed vergeld, en haat vir my liefde.

6Stel 'n goddelose oor hom aan, en laat die Satan aan sy regterhand staan.

7Wanneer hy geoordeel word, laat hom veroordeel word, en laat sy gebed sonde word.

8Laat sy dae min wees; en laat 'n ander sy amp beklee.

9Laat sy kinders wese wees en sy vrou 'n weduwee.

10Laat sy kinders gedurig rondswerwe en smeek; laat hulle ook hul brood soek uit hul verlate plekke.

11Laat die afperser alles vang wat hy het; en laat die vreemdes sy arbeid buit.

12Laat daar niemand wees wat barmhartigheid teenoor hom bewys nie;

13Laat sy nageslag uitgeroei word; en laat hulle naam in die volgende geslag uitgedelg word.

14Laat die ongeregtigheid van sy vaders by die HERE gedink word; en laat die sonde van sy moeder nie uitgewis word nie.

15Laat hulle gedurigdeur voor die aangesig van die HERE wees, dat Hy hulle gedagtenis van die aarde af kan uitroei.

16Omdat hy daaraan gedink het om nie barmhartigheid te bewys nie, maar die arme en behoeftige man vervolg het, om selfs die wat gebroke van hart is, dood te maak.

17Soos hy liefgehad het om te vloek, so laat dit oor hom kom; soos hy nie behae gehad het in seën nie, so laat dit ver van hom wees.

18Soos hy hom beklee het met vloek soos met sy kleed, so laat dit in sy ingewande kom soos water en soos olie in sy gebeente.

19Laat dit vir hom wees soos die kleed wat hom bedek, en as 'n gordel waarmee hy gedurigdeur omgord is.

20Laat dit die beloning wees van my teëstanders van die HERE en van die wat kwaad spreek teen my siel.

21Maar doen vir my, o HERE, HERE, ter wille van u Naam; want u goedertierenheid is goed, verlos my.

22Want ek is arm en behoeftig, en my hart is verwond in my binneste.

23Ek is weg soos 'n skaduwee as dit daal; ek word op en af geslinger soos 'n sprinkaan.

24My knieë is swak van vas; en my vlees vergaan van vet.

25Ek het ook vir hulle 'n smaad geword; toe hulle na my kyk, het hulle hul hoofde geskud.

26Help my, HERE my God, red my na U goedertierenheid!

27sodat hulle kan weet dat dit U hand is; dat U, HERE, dit gedoen het.

28Laat hulle vloek, maar seën U; as hulle opstaan, laat hulle beskaamd staan; maar laat U kneg bly wees.

29Laat my teëstanders met skande beklee word, en laat hulle hulleself bedek met hul eie wanorde soos met 'n mantel.

30Ek sal die HERE met my mond baie loof; ja, Ek sal Hom loof onder die skare.

31Want hy sal staan aan die regterhand van die arme, om hom te red van die wat sy siel veroordeel.

← Chapter 108 Chapter 110 →