Genesis 47

Afrikaans (Contemporary Afrikaans Bible 2023)

1Toe kom Josef en vertel dit aan Farao en sê: My vader en my broers en hulle kleinvee en hulle beeste en alles wat hulle het, het uit die land Kanaän gekom; en kyk, hulle is in die land Gosen.

2En hy het van sy broers, vyf manne, geneem en hulle aan Farao gebring.

3Toe sê Farao vir sy broers: Wat is julle werk? En hulle sê vir Farao: U dienaars is herders, ons sowel as ons vaders.

4Verder het hulle vir Farao gesê: Want ons het gekom om as vreemdeling in die land te vertoef; want U dienaars het geen weiveld vir hulle kleinvee nie; want die hongersnood is swaar in die land Kanaän. Laat U dienaars dan nou in die land Gosen woon.

5En Farao het met Josef gespreek en gesê: Jou vader en jou broers het na jou toe gekom.

6Egipteland is voor jou; in die beste van die land laat jou vader en jou broers woon; laat hulle in die land Gosen woon; en as jy enige bedrywighede onder hulle ken, stel hulle dan aan as heersers oor my vee.

7En Josef het sy vader Jakob ingebring en hom voor Farao gestel, en Jakob het Farao geseën.

8Toe sê Farao vir Jakob: Hoe oud is jy?

9Toe sê Jakob vir Farao: Die dae van die jare van my pelgrimstog is honderd-en-dertig jaar; vaders in die dae van hulle pelgrimstog.

10En Jakob het Farao geseën en voor Farao uitgegaan.

11En Josef het sy vader en sy broers geplaas en aan hulle 'n besitting gegee in Egipteland, in die beste van die land, in die land Raämses, soos Farao beveel het.

12En Josef het sy vader en sy broers en sy hele huisgesin met brood onderhou volgens hulle geslagte.

13En daar was geen brood in die hele land nie; want die hongersnood was baie swaar, sodat Egipteland en die hele land Kanaän beswyk het vanweë die hongersnood.

14En Josef het al die geld bymekaargemaak wat in Egipteland en in die land Kanaän gevind is, vir die koring wat hulle gekoop het, en Josef het die geld in die huis van Farao gebring.

15En toe die geld in Egipteland en in die land Kanaän ontbreek het, het al die Egiptenaars na Josef gekom en gesê: Gee vir ons brood, want waarom sou ons voor U aangesig sterwe? want die geld misluk.

16Toe sê Josef: Gee julle vee; en Ek sal jou vir jou vee gee, as die geld ophou.

17En hulle het hulle vee na Josef gebring, en Josef het aan hulle brood gegee in ruil vir perde en vir die kleinvee en vir die beeste van die beeste en vir die esels;

18Toe daardie jaar verby was, het hulle in die tweede jaar na hom gekom en vir hom gesê: Ons sal dit nie vir my heer verberg hoe ons geld uitgegee is nie; my heer het ook ons troppe vee; daar bly nie iets oor in die oë van my heer nie, maar ons liggame en ons lande.

19Waarom sal ons voor U oë sterwe, ons sowel as ons land? koop ons en ons grond vir brood, en ons en ons land sal Farao se diensknegte wees; en gee ons saad, dat ons kan lewe en nie sterwe nie, dat die land nie woes word nie.

20En Josef het die hele Egipteland vir Farao gekoop; want die Egiptenaars het elkeen sy stuk grond verkoop, omdat die hongersnood hulle oorweldig het, en die land het Farao s'n geword.

21En wat die volk betref, hy het hulle na stede toe verskuif van die een kant van die grense van Egipte tot die ander kant daarvan.

22Net die grond van die priesters het hy nie gekoop nie; want die priesters het 'n deel van Farao aan hulle toegeken en hulle deel wat Farao aan hulle gegee het, geëet; daarom het hulle hulle grond nie verkoop nie.

23Toe sê Josef vir die volk: Kyk, ek het julle vandag en julle grond vir Farao gekoop; kyk, hier is saad vir julle, en julle moet die land saai.

24En in die vermeerdering moet julle die vyfde deel aan Farao gee, en vier dele sal aan julle behoort as saad van die veld en vir julle voedsel en vir hulle van julle huisgesinne en as voedsel vir jou kleintjies.

25En hulle het gesê: U het ons lewe gered; laat ons genade vind in die oë van my heer, en ons sal Farao se dienaars wees.

26En Josef het dit 'n wet gemaak oor Egipteland tot vandag toe dat Farao die vyfde deel moet hê; behalwe die grond van die priesters alleen, wat nie aan Farao s'n geword het nie.

27En Israel het gewoon in Egipteland, in die land Gosen; en hulle het besittings daarin gehad en gegroei en baie vermeerder.

28En Jakob het sewentien jaar in Egipteland gewoon; so was die hele ouderdom van Jakob honderd sewe en veertig jaar.

29En die tyd het nader gekom dat Israel moes sterwe; en hy het sy seun Josef geroep en vir hom gesê: As ek nou genade in U oë gevind het, lê tog U hand onder my heup en handel vriendelik en getrou aan ek; begrawe my tog nie in Egipte nie.

30Maar ek sal gemeenskap met my vaders hê, en jy sal my uit Egipte weglei en my in hulle graf begrawe. En hy sê: Ek sal doen soos jy gesê het.

31En hy sê: Sweer vir my. En hy het vir hom gesweer. En Israel het hom op die kop van die bed gebuig.

← Chapter 46 Chapter 48 →