Acts 28

Afrikaans (Contemporary Afrikaans Bible 2023)

1En toe hulle ontsnap het, het hulle geweet dat die eiland Melita genoem word.

2En die barbaarse volk het aan ons geen geringe guns bewys nie, want hulle het 'n vuur aangesteek en ons almal ontvang vanweë die huidige reën en vanweë die koue.

3En toe Paulus 'n bondel stokke bymekaargemaak en op die vuur gelê het, het daar 'n adder uit die hitte gekom en dit aan sy hand vasgemaak.

4En toe die barbare die giftige dier aan sy hand sien hang, sê hulle onder mekaar: Hierdie man is ongetwyfeld 'n moordenaar, wat, al het hy die see ontvlug, tog die wraak nie toelaat om te lewe nie.

5En hy het die dier in die vuur afgeskud en geen kwaad gevoel nie.

6Maar hulle het gekyk toe hy moes swel of skielik dood neergeval het; maar nadat hulle 'n lang tyd gekyk het en geen kwaad in hom sien kom nie, het hulle van plan verander en gesê dat hy 'n god is.

7In dieselfde kwartiere was die besittings van die hoofman van die eiland, wie se naam Publius was; wat ons ontvang het en ons drie dae hoflik gehuisves het.

8En dit het gebeur dat die vader van Publius siek gelê het aan 'n koors en 'n bloedige vloed; tot wie Paulus ingegaan en gebid en hom die hande opgelê en hom gesond gemaak het.

9En toe dit gebeur het, het daar ook ander gekom wat siektes op die eiland gehad het, en hulle is gesond.

10Wat ons ook met baie eer vereer het; en toe ons weggegaan het, het hulle ons gelaai met die dinge wat nodig was.

11En ná drie maande het ons vertrek met 'n skip van Alexandrië wat op die eiland oorwinter het, waarvan die teken Castor en Pollux was.

12En toe ons by Sirakuse aangekom het, het ons drie dae daar gebly.

13En daarvandaan het ons 'n kompas gaan haal en by Rhegium gekom; en ná een dag het die suidewind gewaai, en ons het die volgende dag by Puteoli gekom.

14Waar ons broers gekry het en ons begeer was om sewe dae by hulle te vertoef, en ons het toe na Rome gegaan.

15En van daar af, toe die broeders van ons hoor, het hulle ons tegemoet gekom tot by die forum van Appii en die drie kroeë; en toe Paulus dit sien, het hy God gedank en moed geskep.

16En toe ons in Rome kom, het die hoofman oor honderd die gevangenes aan die owerste van die lyfwag oorgegee; maar Paulus is toegelaat om alleen te woon by 'n soldaat wat hom bewaar het.

17En dit het gebeur dat Paulus ná drie dae die owerstes van die Jode bymekaargeroep het, en toe hulle bymekaar was, sê hy vir hulle: Manne en broeders, al het ek niks teen die volk of gebruike van ons vaders gedoen nie, tog is ek uit Jerusalem as gevangene oorgelewer in die hande van die Romeine.

18Wie, toe hulle my ondersoek het, my sou laat gaan het, omdat daar geen doodsoorsaak by my was nie.

19Maar toe die Jode daarteen gespreek het, was ek verplig om my op die keiser te beroep; nie waarvan ek my nasie moes beskuldig nie.

20Daarom het Ek jou dan geroep om jou te sien en met jou te spreek, omdat ek vir die hoop van Israel met hierdie ketting gebind is.

21En hulle sê vir hom: Ons het ook geen briewe uit Judéa oor jou ontvang nie, en ook nie een van die broers wat gekom het, het jou iets te kenne gegee of gespreek nie.

22Maar ons wil graag van jou hoor wat jy dink, want aangaande hierdie sekte weet ons dat oral daarteen gepraat word.

23En toe hulle vir hom 'n dag bepaal het, het baie na hom gekom in sy verblyf; aan wie hy die koninkryk van God uitgelê en getuig het deur hulle aangaande Jesus te oortuig, sowel uit die wet van Moses as uit die profete, van die môre tot die aand.

24En sommige het die dinge geglo wat gespreek is, en sommige het nie geglo nie.

25En toe hulle nie onder mekaar ooreengekom het nie, het hulle weggegaan, nadat Paulus een woord gespreek het: Goed het die Heilige Gees gespreek deur die profeet Jesaja tot ons vaders,

26en sê: Gaan na hierdie volk en sê: As julle hoor, sal julle hoor en nie verstaan nie; en siende sal julle sien en nie sien nie;

27Want die hart van hierdie volk is grof geword, en hulle ore is dof van gehoor, en hulle oë het hulle toegemaak; dat hulle nie met hul oë sou sien en met hul ore hoor en met hul hart verstaan en hulle bekeer en Ek hulle gesond maak nie.

28Laat dit dan aan julle bekend wees dat die verlossing van God aan die heidene gestuur is, en dat hulle dit sal hoor.

29En nadat Hy hierdie woorde gesê het, het die Jode vertrek en groot redes onder mekaar gehad.

30En Paulus het twee volle jaar in sy eie huurhuis gebly en almal ontvang wat by hom ingekom het,

31Deur die koninkryk van God te verkondig en die dinge wat die Here Jesus Christus aangaan, te leer met alle vrymoedigheid, en niemand verbied hom nie.